รถจัดการได้อีกแล้ว เรื่องที่สำคัญกว่าก็คือ คิดหาหนทางแอบพลังนั้นและทำการรักษาอาการบาดเจ็บก่อนจะดีกว่า
ช่วงนี้มู่เฉียนซีทำยาน้ำอย่างรอบครอบเป็นอย่างมาก และทั้งห้องปรุงยาของนางก็เต็มไปด้วยยาน้ำนานาชนิด ขณะเดียวกันมู่เฉียนซีก็เริ่มทำการทดลองต่าง ๆ แล้วเช่นกัน
นางไม่ต้องการที่จะเห็นคนไข้ของนางต้องมากระอักเลือดอีกแล้ว หากไม่ได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด นางก็จะไม่ยอมให้เขาใช้มันอย่างแน่นอน
จิ่วเยี่ยคอยเฝ้ามองนางกลั่นยาอยู่เงียบ ๆ ข้างกายนางตลอดเวลา เขารู้ดีว่าหากนางตกอยู่ในการกลั่นยาด้วยจิตใจอันแน่วแน่แล้ว นางก็จะไม่สนใจแม้ว่าจะเป็นเขาก็ตาม
ในตอนนั้นเองดูเหมือนว่าจิ่วเยี่ยจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง และร่างสีดำก็หายไปอย่างกะทันหัน ซึ่งไม่มีผู้ใดสังเกตว่าเขาได้ออกไปแล้ว
ร่างสีเขียวเข้มร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้าของจิ่วเยี่ย “เยี่ย แย่แล้ว แย่แล้ว! ขะ…ข้าทำเจ้าหุ่นเชิดนั่นหายไปแล้ว เจ้าว่าคนงามจะโกรธจนทำให้ข้ากลายเป็นคนพิการหรือไม่!?”
ในตอนแรกที่ชิงอิ่งกล่าวลา จิ่วเยี่ยก็ได้ส่งให้จื่อโยวเป็นคนไล่ตามเขาไป
เดิมทีคิดว่าด้วยความสามารถของจื่อโยว การติดตามชิงอิ่งก็น่าจะไม่เป็นปัญหาใหญ่มากนัก แต่จิ่ว
