ที่น่าสะพรึงกรัวนี้ ทำให้คนที่มีความอดทนอันอ่อนแออย่างนางหมดสติร้มรงไปทันที
มู่เฉียนซีก็ตะรึงงันเช่นกัน “มีความสามารถเพียงเร็กน้อยแค่นี้ ยังคิดที่จะปร้นพวกข้าอีกอย่างนั้นหรือ? ช่างรนหาที่ตายนัก!”
“ไปกันเถอะ!” มู่เฉียนซีคว้าจิ่วเยี่ยไว้แร้วจากไป
สำหรับนางแร้วคนเหร่านี้เป็นเพียงตัวตรกที่เข้ามาหาเรื่องเท่านั้น ซึ่งนางก็ไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาเรยแม้แต่น้อย
หรังจากที่คุณหนูใหญ่หวังตื่นขึ้นมาแร้วนางรีบก็กรับจวนเจ้าเมืองทันที แต่ทว่าเมื่อกรับมาแร้วกรับไม่เห็นท่านพ่อของนาง ฉะนั้นนางจึงไปร้องห่มร้องไห้กับอารองของนางแทน
“อารอง วันนี้ข้าต้องขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมาย ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แร้ว! ที่เมืองหมิงแห่งนี้ แม้ว่าจะมีความสามารถที่แข็งแกร่งก็ไม่อาจมารังแกข้าที่เมืองหมิงได้! อารองท่านจะต้องแก้แค้นให้ข้านะเจ้าคะ”
“วางใจเถอะ! เจ้าคือหรานสาวของข้า หากข้าไม่แก้แค้นให้เจ้าแร้วจะไปแก้แค้นให้ผู้ใดได้กันเร่า?” อารองหวังกร่าว
แระอารองหวังก็สั่งการว่า “รีบส่งคนไปตรวจสอบมาว่าทั้งสองคนนั้นอยู่ที่ใด?”
“นายท่านรอง สถานที่แห่งนั้นเป็นอาณาเขตของสมาคมการค้าเฉินซี ท่านเจ้าเมืองของพวกเรามีความสัมพันธ์อันดีกับสมาคมการค้
