อง”
ซวนอู่กล่าวว่า “แต่ว่ามู่เฉินซี พ่อบุญธรรมของข้าเขา…”
มีบางคำที่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้พูดมันออกมา แม้ว่าพวกเขาจะมีการคาดเดาแต่กลับไม่สามารถเจาะทะลุใยบาง ๆ ชั้น นั้นไปได้
“ข้ารู้ว่ามันยากลำบากมาก แต่ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะพยายามให้ดีที่สุด” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างแน่วแน่
“ซี พวกเราไปกันเถอะ!” จิ่วเยี่ยรู้สึกรำคาญคนสองสามคนเหล่านี้ที่กำลังรบกวนซีอยู่ นอกจากนี้ยังไม่สามารถจัดการไ ได้อีกด้วย
จิ่วเยี่ยรู้สึกว่า ซีมีเพียงแค่เขาอยู่ข้างกายก็เพียงพอแล้ว ฉะนั้นควรที่จะให้นางเลิกคบกับพวกคนเหล่านี้ไปเส สียจะดีกว่า
พวกของจูเชว่และซวนอู่ต้องการที่จะไล่ตามไป แต่กลับได้รับข่าวจากพ่อบุญธรรมของพวกเขาเสียก่อน และเมื่อผ่านวัน นนี้ไปแล้ว พ่อบุญธรรมได้มีภารกิจบางอย่างที่มอบให้แก่พวกเขา
พวกเขามองไปยังพ่อบุญธรรมอย่างลังเล แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม่ได้บอกเรื่องที่เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของมู่เฉิ นซีออกไป เพราะมันเป็นวันเกิดวันเดียวกันกับคนที่อยู่ในใจพ่อบุญธรรมเช่นกัน
ในเมื่อยังไม่ได้รับการยืนยัน พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะรีบพูดออกไป เพราะความหวังยิ่งมากเท่าไรเมื่อต้องผิดหวังก็ จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น พวกเขาไม่ต้องการให้ร่างกายที่อ่อ
