นแอของพ่อบุญธรรมต้องมาแบกรับความรู้ที่เสียใจเช่นนี้
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้และรีบออกไปทันที แล้วความเร็วของพวกเขาจะไปตามทันได้อย่างไร?
ซวนอู่กล่าวว่า “มู่เฉินซีน่าจะยังไม่ได้ออกไปจากเมืองหมิง ไปตามหากันเถอะ!”
“เหตุใดข้ายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ กันล่ะ?”
ฉงหมิงคร่ำครวญว่า “ไม่มีทางหรอก! อันที่จริงแล้วหากพวกเราเดาถูก ข้าก็ยิ่งกลัวมากขึ้นไปอีก มู่เฉินซีจะใช่…”
ไป๋เจ๋อกล่าวว่า “พวกเราไปหาคนก่อนเถอะ!”
มู่เฉียนซีเดินเล่นกับจิ่วเยี่ยอยู่ที่เมืองหมิง และผู้คนต่างก็มองที่ทั้งสองคนเดินจับมือกันไปตามท้องถนน
ชายหนุ่มรูปร่างเพียวบาง มีกลิ่นอายอันแข็งแกร่ง และแม้จะสวมหน้ากากเอาไว้ก็ยังไม่อาจซ่อนเสน่ห์ของเขาไว้ได้เลย ย
ส่วนหญิงสาวผู้นั้นก็งดงามเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังดูท่าทางสูงส่งอีกด้วย และเมื่อทั้งสองเดินไปด้วยกัน ก็ดูเป็น นความเหมาะสมที่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!
เนื่องจากคุณหนูใหญ่หวังไม่ได้เก็บสมุนไพรจึงทำให้อารมณ์เสียเป็นอย่างมาก และเมื่อมาเดินเล่นที่นี่ ก็ปรากฏว่าได้ มาเจอร่างเงาที่คุ้นเคยของทั้งสองคนนั้นอีก
“พวกเจ้ามานี่หน่อยสิ เจ้าลองดูทั้งสองคนนั้นสิ เจ้าคิดว่าใช่สองคนที่พวกเราเจอ
