ล้ว!”
นางชื่นชอบสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดเหล่านี้เป็นอย่างมาก และยิ่งไม่ต้องพูดถึงชนิดของสมุนไพรวิญญาณที่มีมากมาย ที่รว วมตัวกันอยู่บนภูเขาลูกนี้จนกลายเป็นทะเลแห่งสมุนไพรวิญญาณไปแล้วอีกด้วย
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็เอื้อมมือไปบีบคางของจิ่วเยี่ยพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “แต่มันยังไม่พอหรอก เหตุใดวันนี ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยถึงไม่มอบตัวเองให้กับข้าด้วยเลยล่ะ?”
เขาถูกซีล้อเล่นเข้าให้แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้แววตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยสั่นไหวเล็กน้อย
“สุ่ยจิงอิ๋งบอกข้ามาหมดแล้ว หากไม่ใช่เพราะใกล้จะถึงวันเกิดของข้า คาดว่าเจ้าคงจะสู้จนตัวตายอยู่ใต้เหวนรกนั่ นต่อไป และคงจะไม่ให้นางส่งตัวเจ้ามาอยู่ข้างกายข้าเช่นนี้แน่” มู่เฉียนซีกล่าวพลางจ้องมองไปที่ดวงตาคู่นั้นข ของเขา
“นางบอกกับข้าว่าจะต้องสั่งสอนเจ้าให้หนัก เพียงแค่ข้าได้ยินก็รู้สึกโมโหมากแล้ว ฉะนั้นปีนี้ข้าจึงอยากจะให้ เจ้ามอบตัวของเจ้ากับข้า และให้ข้าลงโทษเจ้าได้ตามอำเภอใจ โดยที่เจ้าไม่สามารถขัดขืนได้ด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวพลาง งคว้าตัวเขาเอาไว้
ตึง!
มู่เฉียนซีกระโจนเข้าใส่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยโดยตรง
มู่เฉียนซีต้องขอบคุณที่วันเกิดของตนเองเป็นช่วงเวลานี้ เพราะนางไม่รู้จริง
