ๆ ว่าหากเขายังคงสู้ตายอยู่ในเหวน นรกต่อไป สุดท้ายแล้วมันจะกลายเป็นเช่นไรกันแน่
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้นอันตรายมากขึ้นเรื่อย ๆ จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ซี หากเจ้าต้องการให้ข้า มอบร่างกายให้ ข้าก็จะส่งมอบให้เจ้าด้วยตนเองเลย เพียงแต่หากมอบไปแล้ว ไม่มีการรับคืนหรอกนะ”
“อื้อ…”
นางรู้สึกราวกับว่ากำลังจะวิงเวียน และทันใดนั้นเสื้อผ้าของนางก็กลายเป็นเพียงแค่ความว่างเปล่า
แสงสว่างที่งดงามโดยรอบหรี่จนมืดสนิทลงอย่างสมบูรณ์ และมีเพียงพวกเขาทั้งสองคนเท่านั้นที่ผ่านค่ำคืนอันยาวนาน บนโลกนี้ไปด้วยกัน
ส่วนจื่อโยวก็กำลังนั่งบ่นอยู่ตรงเชิงเขาว่า “ข้าอยากจะบอกว่าเยี่ยเป็นเจ้านายที่โหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรมที่ส สุดแล้ว! ช่วงหลายวันมานี้เขาสั่งให้ข้าส่งคนไปขุดสมุนไพรวิญญาณตั้งมากมายขนาดนั้น ไอ้ขุดก็ไม่เท่าไร ยังต้อง งมาปลูกอีก!”
“เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ แต่รู้หรือไม่ว่าหนอนเรืองแสงโยวหมิงนั้นจับยากมากเพียงใด อีกทั้งยังควบคุมยากมาก กขนาดไหน? เพื่อที่จะสร้างฉากที่ทำให้คนงามหัวใจเต้นแรงให้กับคนที่ไม่รู้จักความโรแมนติกอย่างเขาคนนั้น คิดไ ไม่ถึงเลยว่าข้าจะจับมันมาเยอะขนาดนี้”
“รู้สึกเหมือนว่าข้าได้ใช้กำ