ที่จิ่วเยี่ยวางหมากตัวแรกลงไป เขาก็ต้องตกลงลงไปในกับดักที่อีกฝ่ายป ปูเอาไว้ตั้งแต่แรกเสียแล้ว หลังจากนั้นทั้งคนทั้งหมากก็ราวกับถูกลมกวาดจนไม่เหลือแม้แต่เศษ จากนั้นก็ร่วงโรยราวกั บใบไม้ร่วงก็มิปาน
มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่ฉากนี้ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง นี่…จิ่วเยี่ยพ่ายแพ้อย่างอนาถเลยนี่นา
ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้ว ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายเล่นหมากรุกไม่เก่ง แต่เขายอมให้นางมาตลอดนี่เอง
นอกจากนี้ยังยอมอย่างสงบและเยือกเย็นเป็นอย่างมาก แม้ว่านางจะไม่ทันสังเกตเห็น แต่มันก็แสดงให้เห็นว่าเขามีทักษ ษะหมากรุกขั้นสุดยอดเพียงใด
เขาถอนหายใจพลางกล่าวว่า “เป็นคนหนุ่มมีเพียงกำลังอันแข็งแกร่ง นับว่ายังไม่เพียงพอหรอกนะ ดูแล้วท่านอ๋องมีทักษ ษะการเล่นหมากรุกที่แย่มากจริง ๆ ทว่าแม่หนูน้อยกลับมีทักษะหมากรุกที่ดีเสียขนาดนั้น พวกเจ้าทั้งสองจะแตกต่างก กันมากเกินไปแล้ว ไม่เหมาะสม! ช่างไม่เหมาะสมกันเสียเลย!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย นี่เขากำลังจะบอกว่านางฉลาด แต่จิ่วเยี่ยโง่อย่างนั้นหรือ?
จิ่วเยี่ยไม่ได้โง่ เพียงแต่แผนการที่ชั่วร้ายและซับซ้อนนั้นไม่สามารถหลอกล่อคนตรงหน้านี้ได้เท่านั้นเอง นอกจากนี้ เขายังชอบที่จะใช้ความสามารถอันแข็งแกร่ง
