พิชิตและทำลายทุกอย่างมากกว่าอีกด้วย
มู่เฉียนซีจับมือของจิ่วเยี่ยเอาไว้ เพราะการเยาะเย้ยจิ่วเยี่ยเช่นนี้ ทำให้นางกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะทำลายคนผู้นี้ ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียวจริง ๆ
อย่างไรเสียตอนนี้ก็อยู่ต่อหน้ามู่เฉียนซี ฉะนั้นจิ่วเยี่ยจึงสามารถปรับอารมณ์ของตนเองได้เป็นอย่างดี
คนผู้นี้สำหรับซีแล้วเปรียบเสมือนญาติคนหนึ่งก็มิปาน ฉะนั้นเขาจึงไม่สามารถทำลายได้ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ เขาได้เจอกับความไม่พอใจของญาติของซีอีกด้วย
แต่ทว่าวิธีการของคนผู้นี้ยอดเยี่ยมกว่าอาเล็กและอารองมากก็เท่านั้นเอง
“เอาใหม่!” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
หลังจากที่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิมอยู่หลายเกม และจิ่วเยี่ยก็ยังถูกฆ่าจนไม่เหลือแม้แต่ซาก ทว่าถึงแม้จะพ่ายแพ้อย ย่างน่าสังเวช แต่เขาก็ก้าวหน้าขึ้นมากเลยทีเดียว
“หยุด! ไม่เล่นแล้ว ข้าเหนื่อยแล้ว เหล่าไป๋ พาข้ากลับไปพักผ่อนเถอะ!”
“ขอรับ นายท่าน!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นพวกข้าก็ขอตัวลาเช่นกัน”
เหล่าไป๋ที่อยู่ข้างหลังของเจ้านายของพวกเขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ดูนายท่านจะอารมณ์ดีนะขอรับ!”
“ใช่แล้ว! ดีมากเลยล่ะ หลังจากที่ข่มใจมานานในที่สุดก็ได้ทรมานเจ้าหนูนั่นด้วยหมากรุกเช่นนี้เ
