วล่ะเจ้าค่ะ”
มู่เฉียนซีลากจิ่วเยี่ยเข้าไปภายในห้องแล้วกล่าวว่า “หากเจ้าไม่นอนลงบนเตียงแล้วละก็ เชื่อเถอะว่าหมอปีศาจอย่าง ข้าจะตัดมือทั้งสองข้างของเจ้าทิ้งแน่”
“ซีทนทำไม่ได้หรอก!” มุมปากของจิ่วเยี่ยยกโค้งขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงนอนลงไปอย่างเชื่อฟังอยู่ดี
แคว่ก!
อาการบาดเจ็บสาหัสมากเกินไป หากจะบอกว่าชุ่มโชกไปด้วยเลือดก็คงไม่ใช่เรื่องที่พูดเกินจริงเลย
มีเพียงแต่คนวิปลาสเช่นเขาเท่านั้นที่ไม่ขมวดคิ้วเลยสักนิด ตอนที่มู่เฉียนซีกำลังฉีกเสื้อผ้าของเขาออก
ชิงหลงที่ได้รับบาดเจ็บเดินเข้ามา แล้วกล่าวว่า “พ่อบุญธรรม ลมแรงมากแล้ว ท่านควรจะกลับห้องได้แล้วนะขอรับ”
“เจ้าเข็นข้ากลับไปเถอะ! มาให้ข้าดูอาการบาดเจ็บบนร่างกายของเจ้าหน่อย เจ้าหนูนั่นโหดร้ายเกินไปแล้ว ไม่มีความอ่ อนโยนเลยสักนิดแล้วจะเหมาะสมกับแม่หนูคนนั้นได้อย่างไรกัน?” เขากล่าวอย่างไม่พอใจเป็นอย่างมาก
หลังจากที่กลับไปแล้ว เขาก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไปตรวจสอบมา!”
“ขอรับ นายท่าน!”
อาการบาดเจ็บบนร่างกายของจิ่วเยี่ยดูเหมือนกับว่าถูกโจมตีด้วยพลังอันมหาศาล ราวกับว่าถูกสัตร์ร้ายฉีกทึ้งก็ม มิปาน มู่เฉียนซีได้ฝังเข็ม เย็บแผล ใส่ยาและพันแผล หลังจากนั้นก็ส่งยาให้เขา
