ข้าคือหมอปีศาจ จะถูกคนป่วยทำให้ตกใจได้อย่างไร แต่ต้องบอกเลยว่า ท่านเป็นผู้ป่วยคนที่สองที่รักษายากที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมาเลย ทว่าข้าก็ชอบความท้าทายเช่นนี้เหมือนกัน ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะรักษาท่านให้หายให้ได้เจ้าค่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหนักแน่น
“เพื่อมู่เฟิงอวิ๋นอย่างนั้นหรือ?” เขากล่าวถาม
“นั่นเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นเพราะความเด็ดเดี่ยวของท่าน ความยึดมั่นถือมั่นและพลังในความตั้งใจอันแน่วแน่ของท่าน ที่ทำให้แม้แต่หมออย่างข้าก็ยังเคารพเลื่อมใสท่านเป็นอย่างมาก!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปที่เขา
คนที่เคารพเลื่อมใสเขามีมากมาย แต่เมื่อแม่สาวน้อยที่อยู่ตรงหน้ากล่าวออกมาอย่างจริงจังเช่นนี้ มันก็ทำให้ภายในใจของเขาอดที่จะมีความสุขขึ้นมาไม่ได้
มู่เฉียนซีจับมือที่มีเนื้อหนังไม่มากมายนักของเขาพลางกล่าวว่า “พวกเรามาพยายามด้วยกัน ดีหรือไม่?”
ความอบอุ่นจากฝ่ามือแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายของเขา และดูเหมือนว่ามันจะทำให้หัวใจของเขาถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยกลิ่นอายที่อบอุ่นก็มิปาน
“ข้าคือคนไข้ของเจ้า ฉะนั้นต้องเชื่อฟังเจ้าทุกอย่างอยู่แล้ว” เขากล่าวอย่างอบอุ่น
มู่เฉียนซีนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหัวเตียงข