องเขาพลางกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะเริ่มวิเคราะห์ร่างกายของท่านก่อน สิ่งที่เลวร้ายที่สุดภายในร่างกายของท่านไม่ใช่คำสาปนั้น เพราะสำหรับข้าแล้วข้าสามารถถอนคำสาปนั้นได้ เพียงแต่มีพลังบางอย่างที่คอยมาขัดขวางไม่ให้ข้าทำเช่นนั้นได้สำเร็จ ฉะนั้นข้าจึงไม่กล้าที่จะฝืนบังคับ หากฝืนมากเกินไป แน่นอนว่าร่างกายของท่านก็อาจจะทนไม่ไหว และสุดท้ายก็จะพังทลายลงอย่างสมบูรณ์”
“เจ้าไม่ใช่คนของเผ่าคำสาป แต่ก่อนหน้านี้ข้าเคยตัดสินใจผิดพลาด จนแสดงท่าทางดุร้ายใส่เจ้ามากไปหน่อย เจ้าคงไม่ได้ถือโทษโกรธข้าใช่หรือไม่!”
“อย่างท่านเรียกว่าดุร้ายอย่างนั้นหรือ! ท่านไม่เคยเห็นตอนที่ชิงหลงดุร้ายใส่ข้า ท่านยังห่างไกลจากเขามากนัก” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อะไรนะ? คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหนูนั่นจะกล้าทำตัวดุร้ายใส่เจ้า!”
ชิงหลงเป็นถึงลูกชายบุญธรรมของเขา แต่เมื่อเขาได้ยินว่านางถูกทำตัวดุร้ายใส่ เขาก็อดที่อยากจะปกป้องนางไม่ได้ ราวกับมันเป็นสัญชาตญาณอย่างไรอย่างนั้น
มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ข้าไม่ใช่คนของเผ่าคำสาปหรอก แต่ข้าได้รับสมบัติของเผ่าคำสาปมาอย่างหนึ่งจนสามารถเรียนรู้วิชาคำสาปได้ ตอนนี้คนจากเผ่าคำสาปคงอดที่จะกำจัดข้าให้ได้
