งในการ รทำลายตนเองของห้าอสรพิษนั้นทรงพลังมากเพียงใด
ที่นี่มีพิษแพร่กระจายอยู่ แม้ว่าหมอปีศาจอย่างนางต้องการที่จะกำจัดมัน ก็คาดว่าน่าจะต้องเปลืองแรงมากเลยทีเด ดียว
ส่วนร่องรอยของสำนักหมอทมิฬก็ไม่มีอยู่เลยแม้แต่น้อย และไม่เหลือแม้แต่เศษซากเลยด้วยซ้ำ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แย่แล้ว! ข้ารู้สึกว่าซวนอู่จะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่ สำนักหมอทมิฬโดนทำลายไปอย่างสมบูรณ ณ์แล้ว และเกรงว่าน่าจะไม่มีสมบัติเหลืออยู่อีกแล้วด้วย ฉะนั้นความฝันที่จะได้แบ่งส่วนแบ่งของเขาได้พังทลายลงไ ไปแล้ว”
หลังจากที่ตรวจดูสถานการณ์โดยรอบแล้ว มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ชิงอิ่ง พวกเราออกไปจากที่นี่กันเถอะ! พวกเขาน่าจะรอ พวกเรานานมากแล้วล่ะ”
มีไอพิษอยู่ทั่วทุกหนแห่ง และพืชทั้งหมดล้วนถูกทำลายจนกลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้ไอพิษเหล่านี้
ในตอนที่มู่เฉียนซีพุ่งทะยานผ่านไปในอากาศ นางก็ได้ค้นพบว่ามีบางอย่างที่มีปลายแหลมค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาบนดินที่ เต็มไปด้วยพิษสีดำอย่างเงียบงัน
หากเป็นพืชที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ในสถานการณ์แบบนี้ เช่นนั้นก็จะต้องเป็นพืชพิษที่สามารถปรับตัวเข้ากับพิษต่าง ง ๆ ได้ ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น และมันก็เป็นไปตามค