เขากล่าวว่า “เอาสมุนไพรวิญญาณที่มีประโยชน์ของพวกเจ้าออกมาให้หมด เอามาดูว่ามู่เฉินซีจะเอาไปทำประโยชน์ได้หรือ อไม่ เร็วเข้า….”
“ขอรับ!”
เพื่อต้องการรักษาชีวิตตอนนี้ไว้ พวกเขาย่อมไม่สนใจว่าสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นจะล้ำค่ามากเพียงใด และพร้อมเอาออก กมามอบให้โดยไม่บ่นอะไรสักคำ
ชิงหลงกล่าวว่า “หลังจากเหตุการณ์นี้แล้ว ข้าจะชดเชยให้พวกเจ้าแน่นอน ขอเพียงแค่พวกเจ้าสามารถมีชีวิตรอดออกไปได้ ก็พอ”
“แล้วก็เจ้าด้วย!”
ชิงหลงชี้ปลายกระบี่ไปที่กลางหน้าผากของเจ้าสำนักหมอทมิฬ แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เอาออกมา!”
“อือ…” เขาพูดออกมาไม่ได้ แต่ชิงหลงรู้ว่าเขาไม่ยอมให้ความร่วมมือเป็นแน่
ชิงหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกว่า “เจ้าคิดว่าข้าจะไม่กล้าฆ่าเจ้าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
สมุนไพรวิญญาณที่ล้ำค่าของเจ้าสำนักหมอทมิฬต้องมีอย่างมากมายแน่นอนอยู่แล้ว
ความตายอยู่ตรงหน้าขนาดนี้เขายังไม่คิดจะมอบมันให้กับมู่เฉียนซีอีกอย่างนั้นหรือ?
เจ้าสำนักหมอทมิฬรู้สึกว่าตนเองนั้นยังมีประโยชน์ต่อมู่เฉินซีและซูอี้เฟิง ฉะนั้นพวกเขาไม่มีทางฆ่าเขาได้อยู่แล้ ว
“เจ้า…เจ้ากำลังหาสิ่งนี้อยู่อย่างนั้นหรือ?”
ในตอนที่ชิงหลงต้องการจะข่มขู่เจ้าสำนักหมอทมิฬด้วยการสร
