าคลั่งอีกครั้ง
ชิงอิ่งต้องการที่จะปล่อยเขาไป แต่ซูอี้ชิงกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น
ในขณะที่เขาเตรียมจะลงมือ มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ซูอี้ชิง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธมาก! แต่หากเจ้าพร้อมที่จะแก้แค้นไม่ ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เช่นนั้นเจ้าก็คิดที่จะทอดทิ้งพี่น้องของพวกเจ้าด้วยอย่างนั้นหรือ? เจ้าไม่สนใจพวกเขา แล้วหรืออย่างไร?”
“กำลังจะเกิดปัญหาใหญ่แล้ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาแก้แค้นหรอกนะ!”
ไอพิษที่น่าสะพรึงกลัวนั้น เต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังแห่งความตาย
ด้วยวิธีเปื้อนเลือดเช่นนี้ของเจ้าสำนักหมอทมิฬ มันดูเหมือนว่าเขาต้องการที่จะปลดปล่อยสัตว์ร้ายตัวหนึ่งออกมา
“คนของหอหมอปีศาจ รวมไปถึงคนของชิงหลง มารวมกันตรงนี้ให้หมด ไม่ต้องสู้แล้ว!”
และคนของสำนักหมอทมิฬในเวลานี้ต่างหวาดกลัวจนแข้งขาอ่อนยวบกันไปหมดแล้ว พวกเขาทั้งตอบโต้ไม่ได้ อยากจะหนีก็ หนีไม่พ้น และพิษภายนอกก็รุนแรงมากขึ้นอีกด้วย
ส่วนชิงหลงในตอนนี้ก็ได้สติกลับมาแล้วเช่นนั้น เขาได้ปล่อยเจ้าสำนักหมอทมิฬไปก่อน จากนั้นก็ให้คนของเขารีบไ ไปรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว
ชิงหลงกล่าวถามว่า “มู่เฉินซี เจ้ามีวิธีในการโต้ตอบสถานการณ์ตอนนี้หรือไม่?”
“ข้ายังไม่เข้าใจพิษนั้นอย่างถ่องแท้เลย เพียง
