ครั้ง
มู่หลินหลางกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “เป่ยกงจั๋ว จะ…เจ้ามันจะมากไปแล้วนะ ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้ากับมู่เฉินซีไม่ธรรมดาจริง ๆ ด้วย เพื่อนางแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าลอบโจมตีข้า และอยากจะฆ่าข้าด้วย ราชวงศ์เป่ยกงของพวกเจ้าคิดจะทำสงครามระหว่างราชวงศ์ใหญ่กับพวกเราราชวงศ์ตงหวงอย่างนั้นหรือ?”
“ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นการแสดงของเจ้า ทั้งจะมาแก้แค้นให้ข้า ทั้งจะมาตามหาหมอปีศาจไปรักษาเสร็จพ่อ ทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องโกหก! และจุดประสงค์ที่แท้จริงของเจ้าก็คือการมาช่วยนางสารเลวผู้นี้อย่างนั้นสินะ! เสน่ห์ของนางนั้นเหลือล้นจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่องค์รัชทายาทเป่ยกงก็หลงใหลนางจนโงหัวไม่ขึ้นเช่นกัน”
มู่เฉียนซีได้เพิกเฉยต่อความโกรธเกรี้ยวของมู่หลินหลางอย่างสิ้นเชิง และเพียงแค่อยากให้คนตรงหน้านี้กินยาลงไปเท่านั้น
“กินยาซะ!”
“ข้าไม่กิน!” เป่ยกงจั๋วไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาถึงจะแย่งการควบคุมของร่างกายนี้กลับมาได้อีกครั้ง? ฉะนั้นมันจึงน่าจะดีกว่าหากเขาได้รับบาดเจ็บและทำให้ความแข็งแกร่งของเขาลดน้อยลงสักหน่อย
และเป่ยกงจั๋วในตอนนี้ ก็ได้กลายเป็นกู้ไป๋อีไปเรียบร้อยแล้ว
จิตวิญญาณของเป่ยกงจั๋วได้รับบาดเจ็บและถูกคนช่วยเอาไว้ได้ มันจึงท
