ำให้เขาได้มีโอกาสอีกครั้ง
“เสี่ยวไป๋ ข้าเป็นหมอนะ เจ้าต้องฟังคำสั่งข้า! กินซะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างแข็งกร้าว
“ซีเอ๋อร์ ข้าเป็นเช่นนี้ก็ดีอยู่แล้ว!”
“ดีกับผีน่ะสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเคือง
มู่หลินหลางโมโหจนกระอักเลือกออกมา สองคนนั้นไม่สนใจต่อคำด่าทอของนางเลยแม้แต่น้อยอย่างนั้นหรือ? มีอย่างที่ไหนกัน!
“ขะ…ข้าจะกำจัดชายหญิงสารเลวคู่นี้ ไปฆ่าพวกมันซะ!” มู่หลินหลางกล่าวอย่างดุร้าย
และในเวลานี้ กู้ไป๋อีก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ฆ่าคนของราชวงศ์ตงหวงให้หมด!”
ภายในใจของคนจากราชวงศ์เป่ยกงเหล่านั้นพังทลายทันที นี่มันผิดปกติ! ผิดปกติเกินไปแล้ว
ก่อนหน้านี้องค์รัชทายาทยังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายกับมู่เฉินซีอยู่เลย ซึ่งไม่ต้องพูดถึงว่ารุนแรงเพียงใด และเดิมทีแล้วนางกับองค์รัชทายาทต้องอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ถึงจะถูก แล้วเปลี่ยนไปในพริบตาเดียวได้เช่นไรกัน?
เหตุใดถึงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเช่นนี้!
“องค์รัชทายาท มู่เฉินซีผู้นี้ใช้คาถาอะไรกับพระองค์กันแน่? พระองค์รีบตื่นเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”
“องค์รัชทายาท!”
มู่หลินหลางหัวเราะเยาะพลางกล่าวว่า “มาถึงตอนนี้แล้ว พวกเจ้ายังแสดงอยู่อีกหรือ? อย่าแสร้งทำเป็นว่าองค์รัชทายาทของพวกเจ้าโดน
