เป็นหน้าที่ของข้าเถอะ!”
สีหน้าที่ดูหวาดผวาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเป่ยกงจั๋ว คิดไม่ถึงว่าหุ่นเชิดตัวนี้จะจัดก การยอดฝีมือผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณไปได้มากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว ช่างรวดเร็วอะ ะไรเช่นนี้!
แม้แต่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณยังต้องพ่ายแพ้ให้ชิงอิ่ง แล้วเป่ยกงจั๋วจะสาม มารถรับมือเขาได้อย่างไร?
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
ชิงอิ่งเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซี จากนั้นก็จดจำเอาไว้ว่ามีรอยแผลอยู่บนร่างกายของมู่เ เฉียนซีมากน้อยแค่ไหน และจากนนั้นก็เริ่มลงมือส่งมันคืนให้เป่ยกงจั๋วรอยแล้วรอยเล่า า
“นายท่าน หากไม่อยากมองก็อย่ามองขอรับ เพราะเขาจำเป็นที่จะต้องได้รับโทษทัณฑ์เหล่าน นี้!”
ตอนนี้มังกรวารีได้มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังของมู่เฉียนซี และจากนั้นก็เข้ามาบดบังดวงตา าคู่นั้นของมู่เฉียนซีเอาไว้
เมื่อมู่เฉียนซีมองเห็นรอยแผลบนร่างกายของเป่ยกงจั๋ว มันก็ทำให้นางปวดใจยิ่งนัก!
แน่นอนว่านางไม่ได้ปวดใจเพราะเป่ยกงจั๋ว แต่นางปวดใจเพราะมันคือร่างกายของเสี่ยวไป๋ ก็เท่านั้นเอง
มุมปากของเป่ยกงจั๋วมีเลือดไหลออกมา เขาไม่มีแรงมากพอที่จะต้านทานการโจมตีของชิงอิ่ง ได้เลยแม้แต่น้อย และทำได้เพียงรับการโจมตีต่อเนื่องนี้เอาไว้
แต่ถึงกร
