งตนเองอยู่ดี! ทว่าข้าก็ไม่กล้ารับประ ะกันว่าเจ้าจะไม่ได้เล่นตุกติกอะไรกับร่างกายของข้า”
“ไม่ตกลงหรือ?” แววตาของมู่เฉียนซีมืดมนลง จากนั้นนางก็หยิบกริชเล่มหนึ่งออกมา
ฉึก! และมันก็ได้แทงตรงเข้าไปที่หัวใจของร่างกายเป่ยกงจั๋วร่างนั้นอย่างคล่องแคล่ว
นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เป่ยกงจั๋ว เจ้าพูดถูกแล้ว เพราะว่าเจ้าใช้ร่างของ เสี่ยวไป๋ มันจึงทำให้ข้าไม่อาจทำร้ายเจ้าให้บาดเจ็บสาหัสได้! ข้าเองก็ทั้งเป็นทุกข์แ และโมโหมากเช่นกัน ไม่มีทางเลือก ข้าคงต้องทำเรื่องโรคจิต อย่างการเอาร่างเดิมของเจ จ้ามาระบายความโกรธเกรี้ยวนี้แล้วล่ะ!”
“ก่อนอื่น ข้าจะควักหัวใจของเจ้าออกมา! สำหรับซากศพของเจ้า ข้าไม่มีความอาลัยอาวรณ์เลย แม้แต่น้อย และก็จะไม่ทนด้วย”
มู่เฉียนซีได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการเก็บรักษาร่างกายนี้เอาไว้ ฉะนั้นหัวใจจึงไม่บ บุบสลายเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าของเป่ยกงจั๋วมืดมนลง และจ้องมองไปยังรูที่ถูกเปิดออกบนหน้าอกของตนเอง
แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ได้ใช้ร่างนั้นแล้ว แต่เขาก็รู้สึกปวดที่หัวใจอยู่ดี
เขาได้ประเมินระดับความโหดเหี้ยมของผู้หญิงอย่างมู่เฉียนซีต่ำเกินไปแล้ว
เป่ยกงจั๋วสามารถข่มอารมณ์ไว้ได้ และสุดท้ายมู่เฉียนซีก
