“อื้ม! พวกเราไปกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ หลังจากนั้นก็ตามจูเชว่ไปยังประตูใหญ่ทางทิศใต้ของเมืองหลวงตงหวงทันที
ยังดีที่ราชวงศ์ตงหวงยังต้องการรักษาหน้าอยู่บ้าง เพราะอย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้ลงมือทันที และไม่ได้วางแผนที่จะลงมือในเมืองหลวงตงหวงอีกด้วย
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มู่เฉียนซีเดินออกไปจากเมืองหลวงตงหวงได้อย่างราบรื่น แต่ถึงจะออกจากเมืองหลวงไปแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัย และอันตรายก็ยังติดตามมาอย่างใกล้ชิดเลยทีเดียว
คนของราชวงศ์ตงหวงเริ่มลงมือแล้ว พวกเขามีผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์กลุ่มหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณอีกมากมายที่ปิดล้อมผู้หญิงทั้งสองคนเอาไว้
คราวนี้ราชวงศ์ตงหวงได้ให้ความสำคัญกับมู่เฉียนซีมากเป็นพิเศษ เพราะผู้ที่เป็นผู้นำกลุ่มพาคนมาจัดการกับมู่เฉียนซี ก็คือท่านอัครมหาเสนาบดีผู้ที่ซึ่งเป็นเจ้าภาพของงานอัจฉริยะครั้งยิ่งใหญ่คราวนี้นั่นเอง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ท่านอัครมหาเสนาบดี มีคำพูดใดที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกกับข้าอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าจะตามมายังนอกเมืองเช่นนี้”
อัครมหาเสนาบดีกล่าวว่า “มู่เฉินซี ฝ่าบาทของพวกเราให้มาเชิญเจ้า”
“ข้ายังมีเรื่อง
