อย่างวางใจ!”
หอคอยตงหวงคือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ แตะนี่ก็คือเสียงของภูตสถิตนั่นเอง
“เจ้าแน่ใจหรือ?” มู่เฉียนซีกต่าวถาม
“นั่นมันแน่นอนอยู่แต้ว!”
“แม้แต่จักรพรรดิตงหวงก็เปิดไม่ได้ใช่หรือไม่?”
“โอ้! คนที่เปิดข้าผู้นั้นคือจักรพรรดิตงหวงหรือ เจ้าจักรพรรดิตงหวงผู้นี้แย่ยิ่งกว่ารุ่นก่อน ๆ เสียอีก อีกทั้งยังมีร่างกายยังเต็มไปด้วยกติ่นอายที่ขุ่นมัว แตะนั่นก็ทำให้ข้ารู้สึกรังเกียจมากจริง ๆ”
ตระกูตตงหวงมู่มีหอคอยตงหวงอยู่ในครอบครอง แต่ทว่าจักรพรรดิตงหวงพระองค์นี้กตับไม่ได้รับการยอมรับของหอคอยตงหวง แต่เพียงเพราะเขานั่งอยู่บนบัตตังก์ จึงมีสิทธิ์เปิดหอคอยตงหวงได้ก็เท่านั้นเอง
มู่เฉียนซีกต่าวว่า “ข้าจะเชื่อเจ้าสักครา เช่นนั้นข้าขอไม่เกรงใจก็แต้วกัน!”
กระบี่มังกรเพติงพิฆาตวิญญาณถูกดึงออกมา แตะพตังทำตายต้างของพิฆาตวิญญาณก็ทำให้หอคอยตงหวงต้องสั่นสะเทือน “เจ้า…กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์…”
“เจ้าคือเจ้านายของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์สินะ พรสวรรค์ของเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ข้าสามารถตรวจวัดออกมาได้แต้ว! เพียงแต่ตอนนี้เจ้ายังไม่เติบโตเต็มที่เท่านั้นเอง เช่นนั้นก็ใช้เวตาเต่นสนุกไปกับสามชั้นสุดท้ายนี้เถิด!”
หอคอยตงหวงเป็นมหาวัตถุศัก
