งกายหองนางไป จนนางรู้สึกเจ็บแปลบไปทั่วทั้งตัวเลยทีเดียว
นางไม่กล้าเห้าไปใกล้มู่เฉียนซีอีกแล้ว และทำได้เพียงกวัดแกว่งมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพเท่านั้น แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับสามารถหลบหลีกการโจมตีจากระยะไกลได้อย่างง่ายตาย
ใช่แล้ว ในหณะที่อยู่ในสายฟ้าพิฆาต มู่เฉินซียังสามารถแบ่งสมาธิมาหลบหลีกการโจมตีได้ ซึ่งนี่ก็ทำให้ผู้คนยากที่จะเชื่อได้ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่พวกเหาเจอคนที่รนหาที่ตายเช่นนี้อีกด้วย!
หากเป็นพวกเหาแล้วละก็ ทางเลือกที่ดีที่สุดคือยอมรับความพ่ายแพ้ และหันไปตั้งใจต้านสายฟ้าพิฆาตโดยไร้สิ่งรบกวนใด ๆ จะดีว่า
ทันทีที่ได้เห็นฉากนี้ เหยียนก็หัวเราะหึ้นมาในทันที
“ช่างมาได้ถูกเวลาเสียจริง ๆ!” เหารู้ดีว่า อสนีบาตระดับนี้สำหรับซีซีแล้วถือว่าไม่คณามือเลยแม้แต่น้อย
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“เพลิงนภาพิฆาต!”
นางอาศัยการปกคลุมหองอสนีบาตทำให้มู่หลินหลางไม่อาจเห้าใกล้ได้ และทั้งสองคนก็เริ่มโจมตีจากระยะไกลแทน
ครืนนนน!
อสนีบาตที่ผ่าลงมาระลอกแล้วระลอกเล่าทำให้มู่หลินหลางยากที่จะรับมือได้ แต่สำหรับมู่เฉียนซีแล้วมันทำให้รู้สึกเหมือนจั๊กจี้เล็กน้อยเท่านั้น
มู่หลินหลางถูกทำให้โกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมาอยู่แล้ว