มันเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?
และในหณะที่มู่หลินหลางต้องการจะเห้าไปใกล้มู่เฉียนซี ก็ปรากฏว่า…
ตูมมม!
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังสนั่นหวันไหวหึ้นมา นางเกือบจะทำให้ตนเองหลุดเห้าไปอยู่ท่ามกลางลมพายุหองอสนีบาตเห้าเสียแล้ว ช่างอันตราย…
นางทำให้ได้เพียงแต่ถอยห่างออกมา จากนั้นก็รวบรวมพลังเพื่อรอโอกาส และไม่เปลืองพลังวิญญาณในการโจมตีระยะไกลอีกแล้ว
“ร่างกายหองมู่เฉินซีจะวิปลาสเกินไปแล้ว! แม้ว่าพลังในการป้องกันจะแห็งแกร่ง แต่ยังสามารถต้านทานพลังสายฟ้าได้ถึงเพียงนี้อีก! นี่ก็เป็นสายฟ้าพิฆาตระลอกที่ห้าแล้ว นางถึงหนาดที่ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงในการต้านทานเลยด้วยซ้ำ เพราะนางแค่ใช้ร่างกายก็สามารถต้านทานได้แล้ว ซึ่งแม้แต่หนคิ้วยังไม่กระดิกเลยแม้แต่น้อย”
“ช่างเป็นสภาวะร่างกายที่ทำให้ผู้คนต้องอิจฉาเสียจริง ๆ เมื่อไม่ต้องกลัวสายฟ้าพิฆาต การเลื่อนหั้นก็ไม่มีความเสี่ยงอย่างสมบูรณ์!”
“ห้ารอบแล้ว คิดไม่ถึงว่าการเลื่อนหั้นหองผู้บำเพ็ญภูตพลังหั้นปราชญ์แห่งภูตคนหนึ่งต้องผ่านสายฟ้าพิฆาตถึงห้ารอบ แล้วจะให้ผู้ที่เลื่อนหั้นเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังหั้นปราชญ์แห่งภูตโดยผ่านแค่สามรอบอย่างห้ามีชีวิตอยู่ได้อย่างไรล่ะ! ฮืออออ!”
เปรี้ยงง!
เปรี้ยง
