ข้าด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “หอหมอปีศาจของข้า แน่นอนว่าต้องจัดการกับศัตรูของข้าโดยไม่สนวิธีการอยู่แล้ว! ในเมื่อตระกูลเป่ยอวิ๋นของพวกเจ้าเลือกที่จะตั้งตัวเป็นศัตรูกับหอหมอปีศาจของข้าครั้งแล้วครั้งเล่า เช่นนั้นจึงต้องตั้งใจจัดการให้ดีที่สุดอยู่แล้ว!”
“ต้องการให้ทำพอแค่หอมปากหอมคออย่างนั้นหรือ? ท่านอดีตผู้นำตระกูลก็อายุไม่น้อยแล้ว แต่กลับไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อยจริง ๆ!”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย จนทำให้อดีตผู้นำตระกูลโกรธจนหน้าแดงก่ำ
“แม่สาวน้อย ผู้ใหญ่ที่บ้านเจ้าไม่เคยสอนให้เจ้าเคารพผู้ที่อาวุโสกว่าอย่างนั้นหรือ?”
“ผู้อาวุโสที่ควรค่าแก่ความเคารพของข้า ข้าก็ต้องให้ความเคารพแน่นอนอยู่แล้ว แต่ทว่าเจ้าไม่มีคุณสมบัตินั้น”
“ถึงอย่างไรข้าก็เป็นถึงนักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงคนหนึ่ง เจ้าก็เป็นนักปรุงยาคนหนึ่งเช่นกัน เช่นนั้นก็ขอให้เจ้าระบุตัวตนที่ชัดเจนของตนเองหน่อยได้หรือไม่?”
“หากความสามารถของเจ้าไม่เก่งกาจเท่าหมอปีศาจแล้วละก็ เช่นนั้นก็ได้โปรดอย่ามาโอ้อวดระดับการกลั่นยาของเจ้าว่าสูงส่งเพียงใดต่อหน้าข้าเลย เนื่องจากว่าในสายตาของข้า นั่นมันเป็นเรื่องที่น่าขบขันจริง ๆ”
“
