านั้นไร้ที่ติเพียงใด
โชคดีที่ความทะเยอทะยานของคนผู้นี้คือการคอยปรนนิบัติมู่เฉินซี และทำให้นางสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระและสะดวกสบายราวกับราชินีคนหนึ่งเท่านั้น
แต่หากเขาเข้ามาในวงการค้าแล้วละก็ คาดว่าเขาน่าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือได้ยากคนหนึ่งเลยทีเดียว
“อันที่จริงแล้ว แม้แต่ผู้ดูแลสูงสุดในพระราชวังของราชวงศ์ตงหวงยังไม่ปรนนิบัติถึงขนาดนี้เลย เขาไม่กลัวว่าจะโอ๋หญิงผู้นี้มากเกินไปจนนางขี้เกียจและเอาแต่พึ่งพาเขามากขึ้นเรื่อย ๆ หรือไงกัน” ว่านซือเยี่ยนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หากข้าสามารถเป็นที่พึ่งให้นายท่านได้ แค่นั้นมังกรวารีก็พึงพอใจมากแล้ว”
เห็นได้ชัดว่าเขาพูดเสียงเบามาก แต่ก็ยังไม่สามารถซ่อนจากหูของมังกรวารีได้เลยหรือ?
นี่คือนิสัยของเขาที่เป็นมาตั้งแต่เกิด หากยอมรับใครสักคน แน่นอนว่าอยากจะมอบทุกอย่างที่ดีที่สุดให้กับคนผู้นั้นอยู่แล้ว
พวกเขาเร่งรีบไปตรงไปที่เมืองเยว่ไห่ เนื่องจากว่าการประมูลใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว
ถึงจะมีผู้คนไม่น้อยที่เข้าไปแล้ว แต่ก็ยังมีคนบางส่วนที่รออยู่ข้างนอก เพราะอยากที่จะเห็นนายท่านหมอปีศาจสักครั้ง
โครงสร้างรถม้าของว่านซือเยี่ยนนั้นเด่นสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งทุกคน