ต่างก็สามารถมองเห็นแสงสีทองอร่ามแวววาวนั้นได้จากระยะไกล ๆ
“นั่นคือรถม้าของนายน้อยว่านซื่อนี่ นายน้อยว่านซื่อมาแล้ว!”
“ได้ยินมาว่านายน้อยว่านซื่อไปรับท่านหมอปีศาจด้วยตนเอง หรือว่าท่านหมอปีศาจจะอยู่ที่รถม้าคันหลังนั่นอย่างนั้นหรือ”
“จะต้องเป็นเช่นนั้นแน่! คนที่สามารถทำให้นายน้อยว่านซื่อไปรับด้วยตนเอง นอกจากหมอปีศาจแล้วยังเป็นผู้ใดได้อีก?”
“เฮอะ! ข้าอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าหมอปีศาจที่เป็นราวกับเทพมังกรเห็นหัวไม่เห็นหางผู้นี้จะเทพสักแค่ไหนกันแน่”
งานประมูลที่สมาคมการค้าเฉินซีจัดขึ้นเพื่อนักปรุงยาเท่านั้นเช่นนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งแรกแน่นอนอยู่แล้ว
มีปรมาจารย์นักปรุงยามากมายในแดนซวนเทียนที่ไม่ได้รับโอกาสนี้ แต่ทว่าหมอปีศาจที่ปรากฏตัวออกมาอย่างกะทันหันกลับได้รับการดูแลเช่นนี้ไปได้ ย่อมต้องทำให้บางคนไม่ค่อยพึงพอใจแน่นอนอยู่แล้ว
ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ต้องการพบหมอปีศาจนั้น ต่างก็มีท่าทางที่แตกต่างกันออกไป
รถม้าสีท้องอร่ามหยุดลงตรงหน้าทางเข้าของงานประมูล จากนั้นว่านซือเยี่ยนก็เดินลงมาจากรถม้า
ท่วงทางของเขานั้นดูสูงค่าเกินกว่าที่จะประเมินค่าได้ และหลังจากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ท่านหมอปีศาจ งานประมูล
