องขวัญขอบคุณที่พ่อบุญธรรมมอบให้เจ้าต่างหาก ข้าไม่มีทางมอบของขวัญให้เจ้าหรอก! เจ้าอย่าได้คิดที่จะอยากได้เลย”
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง! ข้าว่าพ่อบุญธรรมของเจ้าใจกว้างมาก เหตุใดถึงเลี้ยงให้เจ้าเป็นคนที่ขี้เหนียวขนาดนี้ได้กัน หรือว่านี่จะเรียกว่าต่างกันสุดขั้วอย่างนั้นหรือ!”
“เจ้ารีบเก็บของขวัญแล้วหุบปากไปเสียทีเถอะ!”
ของขวัญเช่นนี้ แน่นอนว่ามู่เฉียนซีต้องรับไปด้วยความเต็มใจอยู่แล้ว
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “มู่เฉินซี ข้ามีเรื่องที่อยากจะขอคำชี้แนะจากท่านมังกรวารีสักหน่อย”
“ได้สิ! หากมีคำถามอะไรเจ้าก็ถามมังกรวารีเอาเถอะ! เห็นแก่เจ้าในฐานะที่นำของขวัญมากมายนี้มาให้ ฉะนั้นข้าไม่มีทางบอกปัดอยู่แล้ว ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ของที่เจ้ามอบให้ก็เถอะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ท่านมังกรวารี ปัญหาเกี่ยวกับร่างกายของอากุ่ย ท่านโปรดช่วยอธิบายให้ละเอียดสักหน่อยได้หรือไม่ขอรับ” ว่านซือเยี่ยนกล่าวอย่างสุภาพมาก
“ข้าได้ผนึกกลิ่ยอายวิญญาณของเจ้าหนูนั่นเอาไว้แล้ว และข้าก็ได้ทำการตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับคนผู้นั้นให้แล้วด้วย ตราบใดที่ผนึกไม่ถูกทำลาย เขาก็จะเป็นเหมือนก่อนหน้านี้! แต่หากต้องการเปลี่ยนให้กลับมาเป็นคนปกติ แน่นอนว่า
