เหมือนรู้สึกได้ว่ามีเรื่องบางอย่างผิดปกติ พวกเขาแต่ละคนต่างก็ตื่นตกใจขึ้นมาทันที
ทว่าพวกเขาทุกคนล้วนถูกกักขังเอาไว้ และไม่มีทางเลือกใดเลย หลังจากนั้นพวกเขาก็มองไปทางว่านซือเยี่ยน
“นายน้อยว่านซื่อ ช่วยข้าด้วย!”
“นายน้อยว่านซื่อ!”
ในสถานที่แห่งนี้มีเพียงนายน้อยว่านซื่อที่แสดงให้เห็นว่าคุณค่าของตนเองนั้นสูงส่ง จึงไม่ได้ถูกหลอกอย่างรวดเร็วเช่นนั้น และผู้ที่สามารถช่วยพวกเขาได้ก็มีเพียงเขาเท่านั้น
เส้นทางนี้พวกเขาเป็นคนเลือกเอง และว่านซือเยี่ยนก็ไม่ได้มีเวลาว่างมากพอที่จะมาคอยช่วยเหลือคนอื่นด้วย
เขากล่าวว่า “พวกเราไปเถอะ! เร็วเข้า!”
“อื้ม!” มู่เฉียนซีกล่าวพล่างพยักหน้าเล็กน้อย
ต้นไม้วิญญาณบรรพบุรุษต้นนี้ อันตรายมากจริง ๆ!
พลังชีวิตของพวกเขานั้นไม่ได้ถูกไม้เทพแห่งชีวิตปลอมนั่นกลืนกินเข้าไป แต่ถูกต้นไม้วิญญาณบรรพบุรุษต้นนั้นกลืนกินเข้าไปต่างหาก
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! หนีหรือ! เพียงแค่พวกเจ้าเข้ามาที่นี่ ก็อย่าคิดว่าจะหนีได้อีกเลย! จงกลายมาเป็นของบำรุงให้กับบรรพบุรุษของพวกข้าอย่างเชื่อฟังดีกว่า!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
รากจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาเพื่อจับพวกเขาไว้ และทันใดนั้นเส้นทางของพวกเขาก็ถูกปิดกั้นไปในทันที
มือขอ
