งกุ่ยเต้าเหรินวางอยู่บนพื้น จากนั้นก็กล่าวว่า “กางค่ายกล!”
และค่ายกลนับไม่ถ้วนก็ปรากฏออกมา จากนั้นก็กักขังพวกเขาทั้งหมดเอาไว้ อีกทั้งยังทำให้ความเร็วในการดูดซับพลังชีวิตของมันรวดเร็วมากขึ้นไปอีกด้วย
รากจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาจับพวกเขา และในเวลานี้ร่างเงาสีขาวก็พุ่งทะยานออกไป แล้วกล่าวว่า “ทำลาย!”
“ทำลาย!”
ปลายเท้าของอากุ่ยสัมผัสลงบนพื้น จากนั้นก็ทำลายค่ายกลไปทีละชั้น และทำให้ค่ายกลที่ตาแก่ผู้นั้นสร้างไว้ กลายเป็นความว่างเปล่าไปในทันที
เมื่อกุ่ยเต้าเหรินเห็นอากุ่ย แววตาคู่นั้นของเขาก็เปล่งประกายอย่างน่ากลัว
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้ากำลังสงสัยอยู่เลยว่าผู้ใดกันแน่ที่สามารถทำลายค่ายกลของข้าได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ที่แท้ก็ราชาวิญญาณของข้านี่เอง! เดิมทีข้าคิดว่าหลังจากที่ทำงานให้นายท่านเสร็จแล้ว จะไปตามหาเจ้าอยู่พอดี! คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมาหาเองถึงที่เช่นนี้”
“ราชาวิญญาณของข้า เจ้ายังคงมีข้อบกพร่องอยู่อีกมากมายนัก ดูเหมือนว่าข้าจะต้องพยายามมากขึ้นอีกสักหน่อยแล้ว”
ตอนที่กุ่ยเต้าเหรินได้เห็นอากุ่ย ตัวเขาก็ตกเข้าไปในความบ้าคลั่งทันที แต่ทว่าอากุ่ยกลับแสดงท่าทีที่นิ่งสงบเป็นอย่างมาก
อากุ่ยกล่าวว่า
