“ความหมายของคุณชายว่านซื่อคือ ท่านต้องการส่วนแบ่งที่มากกว่าอย่างนั้นหรือ?” กุ่ยเต้าเหรินกล่าว
“มีความหมายเช่นนั้นแหละ เจ้าสำนักภูตวิญญาณช่างฉลาดหลักแหลมเสียจริง ๆ!” ว่านซือเยี่ยนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ภายในใจของคนอื่นโกรธเคืองเป็นอย่างมาก เขามีสิทธิ์อะไรกัน ทุกคนล้วนคือมนุษย์ทั้งนั้น คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะอาศัยเพียงแค่มีเงินแล้วคิดว่าตนเองสูงส่งกว่าคนอื่น นอกจากนี้ยังคิดว่าพลังชีวิตเหนือกว่าคนอื่นอีกด้วยหรือ
“เช่นนั้นนายน้อยว่านซื่อต้องการมากเท่าไรกันเล่า!”
ด้วยเหตุนี้ว่านซือเยี่ยนจึงได้เริ่มต่อรองราคากับเขา และมันก็ยิ่งมีความโลภเพิ่มมากขึ้นไปเรื่อย ๆ
ชายชราที่อาศัยอยู่กลางป่าเขาลึกมาทั้งชีวิตอย่างกุ่ยเต้าเหริน จะมาเป็นคู่ต่อสู้ของว่านซือเยี่ยนได้อย่างไรกัน ฉะนั้นมันจึงทำให้เขาต้องล่าถอยครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความพ่ายแพ้
ในใจของผู้คนต่างก็รู้สึกโกรธเคืองเป็นอย่างมาก ช่างสมกับที่เป็นพ่อค้าหน้าเลือดเสียจริง ๆ!
มิแปลกใจเลยที่สมาคมการค้าเฉินซีจะหยิ่งผยองถึงเพียงนี้ ขนาดนายน้อยยังชั่วร้ายถึงเพียงนี้เลย ฉะนั้นเจ้าสมาคมของพวกเขาจะต้องเก่งกาจมากกว่านี้เป็นแน่
เนื่องจากว่าไม่สามารถต่อรองราคาได้ ดังนั้นจึงทำให้เกิดความล่าช้าอยู่เ
