ถูกข้าหาจนเจอแล้ว เจ้ายังไม่รีบออกมาอีกหรือ?”
ถึงบริเวณโดยรอบจะดูเหมือนว่าจะไม่มีคนอื่นอยู่เลย แต่มู่เฉียนซีกลับมั่นใจมากว่า เขาจะต้องอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน!
“จะออกมาไหม?”
ร่างสีขาวร่างหนึ่งล่องลอยออกมา จากนั้นก็ก้มศรีษะลงพลางกล่าวว่า “พี่เยี่ยน!”
“เจ้าลืมเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้แล้วอย่างนั้นหรือ? ยังจะกล้ามาที่นี่อีกหรืออย่างไร?”
“ภาพค่ายกลที่สำนักภูตวิญญาณสะสมเอาไว้สองสามรูปนั้นเป็นสิ่งที่ข้าอยากได้มาตลอด ตอนนี้สำนักภูตวิญญาณปรากฏตัวออกมาแล้ว ข้าก็เลยแอบลอบเข้ามาที่นี่ ฉะนั้นไม่มีทางถูกค้นพบได้แน่นอน หลังจากที่ข้าหาเจอแล้วข้าจะจากไปทันที และข้าจะเชื่อฟังด้วย!”
ว่านซือเยี่ยนดึงอากุ่ยเอาไว้พลางกล่าวว่า “ไม่ได้! พรุ่งข้าจะให้คนส่งเจ้าออกไป”
“พี่เยี่ยน ท่านพี่เยี่ยน…ท่านยืดหยุ่นให้ข้าหน่อยไม่ได้เลยหรือ?”
“ไม่ได้!”
มู่เฉียนซีเดินออกมาแล้วกล่าวว่า “อากุ่ย เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”
“เสี่ยวซี เจ้าก็มาด้วยหรือ เจ้าช่วยข้าโน้มน้าวพี่เยี่ยนหน่อยได้หรือไม่! ข้าสู้พี่เยี่ยนไม่ได้เลย แต่เจ้าจะต้องสู้เขาได้แน่นอน” อากุ่ยกล่าวอย่างน่าสงสารเป็นที่สุด
ผลก็คือยังไม่ทันที่มู่เฉียนซีจะทันได้พูดอะไรออกมา ว่านซือเยี
