่ยนก็จ้องมองมาที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “เจ้าหุบปากไปเลย!”
“คุณชาย ท่านไม่หยาบคายเกินไปหน่อยหรือ!?” มังกรวารีกล่าวอย่างเย็นชา
“กำลังมีคนมา เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่เถอะ!” เมื่อมู่เฉียนซีสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังมา นางจึงได้กล่าวเตือน
ว่านซือเยี่ยนลากอากุ่ยออกไปโดยไม่กล่าวอะไรสักคำเดียว ส่วนมู่เฉียนซีและมังกรวารีก็จากไปอย่างรวดเร็ว
“ค่ายกลถูกคนทำลายไปแล้ว ภูตวิญญาณของข้าก็ถูกฆ่าไปแล้วเช่นกัน ดูเหมือนว่าความสามารถของแขกที่มาในวันนี้จะไม่ได้อ่อนแอเท่าไรนัก!” ลูกศิษย์ของสำนักภูตวิญญาณเหล่านั้นเดินเข้ามาพลางกระซิบกระซาบกันไปด้วย
ว่านซือเยี่ยนนั่งอยู่เบื้องหน้าของอากุ่ย และตอนนี้อากุ่ยก็ดูเหมือนกับผักกาดขาวน้อยที่กำลังถูกผู้ยิ่งใหญ่กระทําการทารุณอย่างโหดร้ายอยู่อย่างไรอย่างนั้น
“ทุกสิ่งที่ข้าพูดนั้นคือความจริง มันต้องจริงอย่างแน่นอน พี่เยี่ยนจะต้องเชื่อข้า! นอกจากนี้ยังมีไม้เทพแห่งชีวิตนั่นอีก สิ่งของชิ้นนั้นต้องมีประโยชน์มากแน่ บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ต่อท่านพ่อบุญธรรมมากก็เป็นได้ ข้าเพียงแค่มาลองดูเท่านั้นเอง อย่างไรเสียข้าก็คุ้นเคยกับที่นี่มากอยู่แล้วด้วย”
“เจ้าไม่กลัวแล้วหรือ นี่อาจจะเป็นกับดักก็ได้นะ?”
“ข้า
