ลางกล่าวว่า “เจ้าอยากจะไปก็ไป เพียงแต่ข้าไม่อาจเสียเวลาไปด้วยกันกับเจ้าได้ พวกเจ้าสองสามคน ไปส่งนางที่สำนักภูตวิญญาณด้วย”
“ขอรับ นายน้อย!”
กล่าวจบ ว่านซือเยี่ยนก็นั่งพาหนะบินได้อีกตัวหนึ่งจากไปทันที
แต่หลังจากที่ว่านซือเยี่ยนจากไปได้ไม่นาน เขากลับได้รับข่าวที่ทำให้พวกเขาต้องประหลาดใจ
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก พลางกล่าวว่า “อะไรนะ? คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะปล่อยนางไปจริง ๆ ให้ตายเถอะ!”
“รีบไล่ตามมู่เฉินซีไป!”
เมื่อมู่เฉียนซีเห็นว่าว่านซือเยี่ยนที่เพิ่งไปแล้วกลับมาอีกครั้ง นางจึงเลิกคิ้วถามว่า “ทำไม? พอไปแล้วเจ้ากลับรู้สึกผิดที่ปล่อยข้าไปคนเดียว เลยกลับมาอย่างนั้นหรือ?”
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “ข้าก็แค่นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องที่จะต้องไปทำที่สำนักภูตวิญญาณเท่านั้นเอง เลยคิดว่าไปกับเจ้าก็สะดวกดี”
“เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถอะ!”
เนื่องจากสถานที่ตั้งของสำนักภูตวิญญาณนั้นมีภูมิประเทศที่ซับซ้อนมาก จึงต้องไปทางอากาศ
สถานที่แห่งนี้มีทั้งภูเขาและหุบเขามากมายนับไม่ถ้วน หากไม่รู้เส้นทางแล้วละก็ แม้ว่าจะบินอยู่กลางอากาศก็อาจจะหาสถานที่แห่งนั้นไม่เจอก็เป็นได้
ถึงอย่างนั้นก็เห็นได้ชัดว่าคนของว่านซือเยี่ยนนั้นค่อนข้างเชื่อ
