มู่เฉียนซีบ่นพึมพำว่า “มีผู้คนมากมายไปที่เทือกเขาแห่งความตาย เพราะมีคนจงใจที่จะปล่อยข่าวเพื่อดึงดูดให้คนไปที่นั่น คราวนี้ก็อาจจะเป็นการดึงดูดให้ผู้คนหลั่งไหลมาที่นี่เช่นกัน หรือมันก็…”
“มังกรวารี ข้ารู้สึกเหมือนว่ามันจะเป็นแผนการร้ายอีกแล้ว และคาดว่ามันจะต้องมีสิ่งของอะไรโผล่มาอีกอย่างแน่นอน แต่อีกฝ่ายดันใช้ไม้เทพแห่งชีวิตมาเป็นป้ายบอกทาง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นถ้ำเสือบ่อมังกร ข้าก็จะต้องบุกทะลวงไปให้ได้” มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรวารี
“ขอรับ! มังกรวารีก็จะบุกทะลวงไปด้วยกันกับนายท่านด้วย และจะไม่ให้ผู้ใดมาทำร้ายนายท่านได้แน่นอน” มังกรวารีกล่าวอย่างอ่อนโยน
ในเวลากลางดึก ก็ได้มีเสียงระฆังดังก้องกังวาลออกมาจากถนนและตรอกซอกซอยทั่วทั้งเมืองกุ่ยตู และดูเหมือนว่าจะได้ยินเสียงฝีเท้ามากมายดังมาจากด้านนอก ซึ่งแน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเช่นกัน
มังกรวารียืนอยู่ข้างหน้าต่าง และเมื่อเปิดหน้าต่างให้กับมู่เฉียนซีแล้ว จึงกล่าวว่า “นายท่าน”
ทิวทัศน์นอกหน้าต่างนั้น เป็นภาพที่คนเหล่านั้นกำลังตีระฆังเพื่อบังคับให้เหล่าซากศพขยับกล้ามเนื้อ เดินและทำกิจกรรมต่าง ๆ
นอกจากสภาพศพที่ค่อยข้างน่าเกลียดแล้ว มู่เฉียนซีก็ไม่ร
