ู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด ทั้งนี้นางยังค่อนข้างที่จะสงบอีกด้วย
ทว่าก็มีบางคนที่ถูกทำให้ตื่นขึ้น และเมื่อมาเห็นฉากนี้แล้วก็ไม่อาจสงบลงอีกต่อไป “อ๊ากกก! ผี!”
“จะน่ากลัวเกินไปแล้ว นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่เนี่ย?”
“ช่วยด้วย!”
และทันใดนั้น โรงเตี๊ยมต่าง ๆ ก็พากันวุ่นวายขึ้นมาในทันที
เสี่ยวเอ้อร์ของที่พักไปเคาะไปดูแล้วกล่าวว่า “ลูกค้า ที่นี่คือเมืองกุ่ยตู แน่นอนว่าต้องมีผีอยู่แล้ว! ฉะนั้นท่านอย่าตื่นตระหนกจนเกินเหตุเลยขอรับ!”
“นี่เป็นเพียงแค่การฝึกฝนของลูกศิษย์สำนักนอกเท่านั้น ในทุก ๆ คืนจะเป็นเช่นนี้ ฉะนั้นพวกเราจึงคุ้นเคยกันหมดแล้ว”
“คนภายนอกอย่างพวกท่านต่างก็ฝึกฝนพลังทางจิตวิญญาณกันได้ไม่เลว แต่เหตุใดถึงมีความกล้าหาญเพียงน้อยนิดแค่นี้เองล่ะขอรับ”
อย่างไรก็ตามเหล่าผู้คนที่หวาดกลัวล้วนก็ถูกคนในท้องถิ่นดูถูกทั้งนั้น แต่ในกลางดึกต้องมาเห็นเจ้าสิ่งเหล่านี้ ครั้งแรกที่ได้เห็น พวกเขาไม่เคยกลัวกันบ้างหรืออย่างไร?
ตลอดทั้งคืนนี้ มีผู้คนมากมายที่นอนหลับได้ไม่ดีนัก จนขอบใต้ตาของพวกเขาแปรเปลี่ยนเป็นดำคล้ำกันไปหมดแล้ว
ส่วนว่านซือเยี่ยนก็อยู่กับอากุ่ยมาเป็นเวลานาน ฉะนั้นจึงได้คุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้อยู่เป็นอย่างดี
“