ยจะฆ่าให้ตายก็ไม่เป็นไร เพราะไม่มีผู้ใดมารับรู้ แต่ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้กลับต่างออกไป
“เจ้าถือว่าเจ้าเป็นผู้ใดกัน? การทำงานของข้า ไม่ใช่เรื่องที่เด็กน้อย…”
ปัง ปัง ปัง!
มังกรวารีลงมืออย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก และภายในชั่วพริบตาเขาก็ทำให้ร่างของคนจากสำนักหมอทมิฬลอยละลิ่วออกไปราวกับเศษผ้าก็มิปาน
พวกเขายังไม่ทันที่จะมองเห็นมังกรวารีได้อย่างชัดเจน มังกรวารีก็กลับมายืนอยู่ข้างหลังมู่เฉียนซีด้วยความเคารพนอบน้อมแล้ว
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของเขากวาดตามองไปยังคนพวกนั้นพลางกล่าวว่า “ห้ามหยาบคายกับนายท่าน”
มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรวารีว่า “มังกรวารี พวกเศษสวะเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าลงมือหรอก มันจะกลายเป็นการใช้คนไม่ถูกกับงานเสียเปล่า ๆ”
“มังกรวารีจะทำตามคำสั่งของนายท่านขอรับ!”
“ว่านซือเยี่ยน เจ้าพวกนี้ ขอมอบให้เจ้าเป็นคนจัดการก็แล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าวพลางหันไปมองว่านซือเยี่ยน
“ทำไมทีพอเขาลงมือบอกใช้คนไม่ถูกกับงาน แล้วพอข้าลงมือก็ไม่ใช่แล้วอย่างนั้นหรือ? แค่คุณชายอย่างข้าออกแรงลงมือก็ไม่รู้ว่าสามารถสร้างเงินได้มากมายเท่าไรแล้ว ค่าจ้างลูกน้องของข้าต่างก็สูงกันทั้งนั้นเลยด้วย เจ้าคิดว่าจะใช้อย่างไรก็ได้อย่างนั้น
