ี สิ่งที่ทำได้ทั้งหมดก็มีเพียงการป้องกันและเคลื่อนย้ายในยามวิกฤติเท่านั้น
เจ้าหนูอาถิงนั่นก็ยังไม่ยอมโตเสียที ถึงได้ไร้มารยาทเช่นนั้น
นิรันดร์แค่ไม่สร้างปัญหาให้นายท่านก็ถือว่าดีมากแล้ว และพิฆาตวิญญาณก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะเขานั้นไม่ใช่คนที่จะสามารถดูแลคนอื่นได้เลย แค่ไม่ทำร้ายนายท่านก็ถือว่าดีตั้งเท่าไรแล้ว
ส่วนมนุษย์คนอื่น จะสามารถมาเข้าใจเจ้านายของพวกเขาได้อย่างไร เพียงแค่คิด มังกรวารีก็ปวดใจยิ่งนัก เพราะไม่มีผู้ใดมาคอยดูแลเอาใจใส่ชีวิตของเจ้านายมาเป็นเวลานานมากแล้วนั่นเอง
มังกรวารีมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “นี่คือสิ่งที่ข้ามังกรวารีเต็มใจที่จะทำ สามารถทำสิ่งเหล่านี้เพื่อนายท่านได้ มังกรวารีนั้นมีความสุขมากจริง ๆ”
มู่เฉียนซีสามารถสัมผัสได้ว่ามังกรวารีนั้นรู้สึกปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นหลังจากนี้ไปคงต้องฝากมังกรวารีคอยดูแลข้าเสียแล้ว”
“นี่เป็นสิ่งที่ข้ามังกรวารีสมควรทำขอรับ”
เมื่อมู่เฉียนซีเดินออกมาจากเทือกเขาแห่งความตายแล้ว นางก็สูดหายใจเข้าลึก ถึงแม้ว่านางจะพบเจอกับเรื่องที่น่าหวาดเสียวถึงเพียงนี้ แต่ในที่สุดนางก็สามารถออกมาได้อย่างปลอดภั