ยแล้ว
มู่เฉียนซีรู้สึกว่ามีกลิ่นอายกำลังใกล้เข้ามา ส่วนแววตาของมังกรวารีเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที และจากนั้นก็มายืนอยู่เคียงข้างมู่เฉียนซี
แสงสีทองอร่ามแวววาวนั้นดูคุ้นตานัก และถึงแม้ตัวคนจะยังไม่ทันเข้ามาใกล้ แต่มู่เฉียนซีก็เดาออกแล้วว่าคนที่มานั้นคือผู้ใดกันแน่ “นายน้อยว่านซื่อ ท่านไม่ได้ยุ่งอยู่กับการหาเงินหรอกหรือ เดินเล่นมาจนถึงที่นี่ได้อย่างไรกัน?”
“ข้าได้ยินข่าวมาว่า กองทัพมดแห่งความตายของเทือกเขาแห่งความตายก่อความวุ่นวาย จนไม่เหลือผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว ข้าก็แค่มาดูว่าเจ้าประสบภัยพิบัติจนตายไปแล้วจริงหรือไม่? แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้ายังมีชีวติอยู่ แถมยังสุขสบายดีอีกด้วย!” ว่านซือเยี่ยนกล่าวพลางมองไปยังมู่เฉียนซี
“อย่ามาหยาบคายกับนายท่าน” ในเวลานี้ น้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา
ว่านซือเยี่ยนเหลือบไปมองชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาและนิ่งสงบคนนั้น ก็พลันพบว่าเขาใช้สายตาที่เหมือนกับกำลังเตือนจ้องมองมองมาที่ตนอยู่
.
