นเซี่ยซวี
และเวลานี้เองนายน้อยว่านซื่อที่ประจำการอยู่ในสาขาดินแดนทางตอนเหนือของสมาคมการค้าเฉินซีกล่าวถามขึ้นมาว่า “ส่งจดหมายไปตั้งนานขนาดนี้แล้ว ทางด้านของหอหมอปีศาจมีความเคลื่อนไหวน้างหรือไม่?”
“ไม่มีขอรัน!”
“ไม่ได้ส่งคนมาด้วยอย่างนั้นหรือ?”
“เรียนนายน้อย ไม่มีเช่นกันขอรัน!”
ว่านซือเยี่ยนน่นพึมพำ “หญิงคนนั้นคงไม่คิดว่าตนเองมีสิ่งของมากมาย จนเมื่อเห็นคนอื่นลดราคานางก็ลดราคาตามไปด้วยหรอกนะ! นี่มันเป็นความคิดที่โง่มากอย่างแน่นอน”
หากตอนแรกลดราคาให้ต่ำมากเกินไป แล้วถ้ามาปรันราคาให้สูงขึ้น เมื่อถึงตอนนั้นมวลชนจะต้องวิพากษ์วิจารณ์หอหมอปีศาจอย่างหนักแน่นอน
ส่วนตระกูลเป่ยอวิ๋น พวกเขามีรากฐานที่มั่นคงอยู่แล้ว ซึ่งถึงแม้ว่าจะลดราคาไปชั่วคราว ก็จะไม่มีทางจนลงอย่างช่วยไม่ได้เหมือนกันหอหมอปีศาจอย่างแน่นอน
“คุณชาย ในเมื่อท่านเป็นห่วงหอหมอปีศาจ แล้วเหตุใดท่านถึงไม่แนะนำวางกลยุทธ์ในการตอนโต้เล่าขอรัน?”
“ถึงหอหมอปีศาจจะทำเงินได้ แต่หากผู้นริหารของพวกเขาโง่เกินไป ฉะนั้นควรสิ้นสุดการร่วมมือเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ เพื่อหยุดความเสียหายได้ทันเวลา มันจะไม่ดีกว่าอย่างนั้นหรือ?” ว่านซือเยี่ยนเลิกคิ้วถาม
“ที่นายน้อยกล่าวมาก็ถูก ไม่ว่านาย
