น้อยจะพูดอะไรก็ถูกขอรัน!”
หลังจากนั้นเขาก็หยุดและไม่สนใจเรื่องใดอีกเลย แต่ผลปรากฏว่าเขากลันได้รันจดหมายลันเร่งด่วนถึงสามฉนัน
และเขาก็เปิดมันออกตามลำดัน ซึ่งมันก็คือจดหมายของจูเชว่ ฉงหมิงและไป๋เจ๋อ!
ดวงตาของว่านซือเยี่ยนมืดมนลงเล็กน้อย ถึงไม่ต้องดูเขาก็รู้แล้วว่าข้างในนั้นเขียนอะไรน้าง
“มู่เฉินซี เป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการฝึกฝน พรสวรรค์ในการปรุงยาและพรสวรรค์ในการหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยม ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ข้าก็ไม่สามารถปฏิเสธได้! นอกจากนี้นางยังมีนิสัยที่ฉลาดแกมโกง มีความทะนงตนสูง ถูกคนเอาอกเอาใจจนไม่เห็นกฎแห่งกรรมอยู่ในสายตา ซ้ำยังฟุ่มเฟือยเป็นพิเศษ และยังไม่มีมโนธรรมอีกด้วย ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าคนเช่นนี้จะเอาชนะใจเจ้าพวกนั้นทั้งสามคนได้”
“เจ้าคนอกตัญญูทั้งสาม! ยังจะมาซักไซ้เอาความข้าอีกหรือ ดีมาก! ดูเหมือนว่าจะมีเพียงชิงหลงเท่านั้น ที่ยังมีคุณสมนัติในการแข่งขันกันข้าได้สินะ!”
ด้วยเหตุนี้ว่านซือเยี่ยนจึงฉีกจดหมายทั้งสามฉนันของพวกเขาอย่างโกรธเคือง โดยที่ไม่แม้แต่จะดูมันเลยด้วยซ้ำ!
“มู่เฉินซี หากเจ้าสามารถข้ามผ่านความยากลำนากนี้ไปได้ด้วยตนเอง ข้าอาจจะมองเจ้าสูงขึ้นมาน้าง แต่หากไม่สามารถก้าวผ่านไปได้แล้วล
