ราบรื่น
มู่เฉินซีได้พิสูจน์แล้วว่าพรสวรรค์ของนางนั้นน่าทึ่งเพียงใด ว่านซือเยี่ยนในฐานะของพ่อค้าที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง แน่นอนว่าจะต้องมองเห็นศักยภาพของนางอยู่แล้ว ฉะนั้นการร่วมมือนี้ไม่มีทางขาดทุนแน่นอน
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “การพิชิตหอโอสถว่านฉงได้สิ้นสุดลงแล้ว ส่วนอาคารหมอปีศาจที่เมืองเป่ยหวางกำลังจะเปิดกิจการ และเจ้าก็จะต้องไปนั่งสั่งการที่เมืองเป่ยหวางด้วยตนเอง ฉะนั้นพรุ่งนี้ข้าจะส่งคนมารับเจ้า”
“ข้ารู้แล้ว!”
เขาไม่เพียงแต่รีบขับไล่นางให้ออกไปเท่านั้น แต่เจ้าหมอนี่ยังป้องกันไม่ให้นางได้ติดต่อกับอากุ่ยอีกด้วยสินะ!
เพียงแต่การศึกษาค้นคว้าภาพค่ายกลนั้นน่าจะใช้เวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือนแน่นอน ฉะนั้นนางควรที่จะไปทำงานบ้างได้แล้ว
วันรุ่งขึ้นว่านซือเยี่ยนได้มารับนางด้วยตนเอง ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “การที่เจ้าเอาใจใส่ถึงเพียงนี้ มันทำให้ข้ามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลยจริง ๆ!”
“มีบางคนบอกว่าเจ้าทั้งฟุ่มเฟือยและใจกว้างมากมิใช่หรือ? หรือว่าค่าเดินทางเพียงเล็กน้อยแค่นี้ก็จ่ายไม่ได้กันล่ะ”
“พูดเช่นนั้นก็ถูก!”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ขึ้นไปบนรถม้าอย่างสงบ ขณะนั้นเองมุมปากของว่านซือเยี่ยนก็ยกขึ้นเล็กน้อย แล
