ะรอยยิ้มแห่งชัยชนะก็ปรากฏออกมาบนใบหน้า
และเมืองเป่ยหวางนั้น ก็คือเมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุดของดินแดนทางทิศเหนือนั่นเอง
เพียงแต่ทันทีที่มู่เฉียนซีมาถึงจุดหมาย นางก็วิ่งลงไปอย่างกะทันหัน จากนั้นก็โบกมือพลางกล่าวว่า “ค่าเดินทางคราวนี้ ติดเอาไว้ก่อนแล้วกัน! บ๊ายบาย!”
สีหน้าของว่านซือเยี่ยนมืดมนลงทันที เขาไม่เคยให้ผู้ใดติดหนี้เขามาก่อนเลยด้วยซ้ำ
แต่ทว่าเขาเองก็ไม่อาจเห็นแก่ค่าเดินทางเพียงเล็กน้อย จนต้องลดเกียรติเพื่อไปไล่ตามเก็บหนี้ได้ ฉะนั้นว่านซือเยี่ยนจึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “กลับสมาคม!”
ตอนนี้เซี่ยซวีก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน และเมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีมาแล้วจึงกล่าวทักทายนางด้วยความเคารพ
“เจ้านาย ท่านกลับมาแล้ว!”
“เตรียมการไปถึงไหนกันแล้ว มารายงานข้าก่อนเถอะ!”
“ขอรับ!”
“การป้องกันของหอหมอปีศาจแต่ละพื้นที่เป็นอย่างไรบ้าง?”
“มันได้ถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดีตามคำสั่งของเจ้านายแล้วขอรับ”
“……”
ทันทีที่มู่เฉียนซีมาถึงก็งานยุ่งจนหัวหมุนราวกับลูกข่างก็มิปาน และหลังจากที่นางจัดการเรื่องมากมายต่าง ๆ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยแล้ว ทางด้านของโม่ซวนและเสี่ยวเหลิ่งก็ส่งข่าวมาว่าทางนั้นก็เรียบร้อยดีแล้วเช่นกัน
ส่วนอารองก็ยังคง
