ที่ติดตามพวกเขานั้น ติดหนึบราวกับหนังสุนัขที่สลัดไม่ออกอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากนั้นมิติทั้งหมดก็ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความบิดเบี้ยว ขณะเดียวกันนั้นก็มีหมอกสีดำที่เหมือนกันงูเหลือมพุ่งเข้าใส่พวกเขา
“หยุด!” ว่านซือเยี่ยนหยุดฝีเท้าลง
ส่วนอากุ่ยที่ล่องลอยตามมู่เฉียนซีและว่านซือเยี่ยนอยู่ด้านหลังนั้น ก็มองไปรอบบริเวณ
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “คิดว่าขยะเช่นนี้จะขังข้าเอาไว้ได้หรือ?”
“ช้าก่อน!”
ในตอนที่อากุ่ยกำลังจะทำลายค่ายกล ว่านซือเยี่ยนก็ได้หยุดเขาเอาไว้เสียก่อน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เงาร่างหลายร่างก็ปรากฏตัวขึ้นมา และพวกเขาทุกคนล้วนแผ่ท่าทางที่ดูชั่วร้ายออกมา ซึ่งรูปลักษณ์ที่ดุร้ายนั้นก็ดูค่อนข้างน่ากลัวเลยทีเดียว
“ข้าไม่ได้พูดไปแล้วอย่างนั้นหรือ? ว่าที่ใดที่มีข้าอยู่ พวกเจ้าทั้งหมดควรจะไสหัวออกไปให้ไกลจากข้ามากเท่าไรก็ยิ่งดีน่ะ!” ว่านซือเยี่ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
เจ้านายใหญ่ของพวกเขาจ้องมองไปที่ว่านซือเยี่ยน ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มจอมปลอม “นายน้อยว่านซื่อ ข้าต้องการเพียงแค่หญิงผู้นี้เท่านั้น ส่วนพวกท่านสามารถออกไปอย่างปลอดภัยได้อยู่แล้ว”
“น่าขัน! เจ้าไม่รู้หรือว่าบนตัวของหญิงผู้นี้มีส
