มบัติล้ำค่ามากมายเพียงใด คิดว่าข้าจะยอมปล่อยให้นางไปอยู่ในมือผู้อื่นอย่างนั้นหรือ” ว่านซือเยี่ยนไม่แม้แต่จะขมวดคิ้วเลยด้วยซ้ำ
แต่อีกฝ่ายกลับกล่าวอย่างมั่นใจมากว่า “ในเมื่อนายน้อยว่านซื่อไม่คิดที่จะปล่อยมือเช่นกัน ฉะนั้นพวกเราก็ไม่มีสิ่งใดที่จะต้องคุยกันอีกแล้ว! ข้าบอกเจ้าได้เลยว่า คราวนี้พวกข้าได้เชิญปรมาจารย์ค่ายกลที่เก่งกาจมากผู้หนึ่งมาด้วย ซึ่งตอนนี้พวกเจ้าก็ตกอยู่ในค่ายกลนั้นแล้ว และพวกเจ้าก็ไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะได้อย่างแน่นอน!”
“นอกจากนี้ ข้ายังได้เชิญปรมาจารย์พิษที่เก่งกาจที่สุดมาเข้าร่วมกลุ่มของพวกเราอีกด้วย แม้ว่ารอบตัวของนายน้อยอย่างเจ้าว่านซือเยี่ยนจะมียอดฝีมือมากมายเพียงใด แต่วันนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายชนะก็ไม่อาจรู้ได้! ข้าขอแนะนำให้เจ้ารู้จักเอาตัวรอดจะดีกว่า”
แต่ว่านซือเยี่ยนกลับยิ้มแล้วกล่าวว่า “เป็นเพราะพวกเจ้าเจอไพ่ตายนี่เองสินะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลยนี่!”
“ใช่แล้ว! ทำให้ข้าดูหน่อย ว่าปรมาจารย์ค่ายกลที่เก่งกาจผู้นั้นยอดเยี่ยมมากเพียงใดกัน เพราะข้าไม่ได้พบเจอกับคู่ต่อสู้มานานมาแล้ว!” พลันนั้นร่างเงาสีขาวก็ลอยขึ้นมากลางอากาศ
“นี่มันผีนี่!”
“เจ้าหนูที่เหมือนคนก็ไม่ใช่ผีก
