็ไม่เชิงผู้นั้นคือผู้ใดกัน!”
อากุ่ยกล่าวว่า “ค่ายกลที่หาเจอได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ ไม่มีความท้าทายอะไรใหม่ ๆ เลยแม้แต่น้อย!”
จากนั้นเขาก็โยนก้อนหินออกไปก้อนหนึ่งพลางกล่าวว่า “ทำลาย!”
แกร่ก!
ค่ายกลขนาดใหญ่ ได้แตกสลายกลายเป็นผุยผงในทันที
“เจ้านาย! เจ้าหนูนี่ก็เป็นปรมาจารย์ค่ายกลเช่นกัน ข้าจะไปจัดการมันเอง!” และปรมาจารย์ค่ายกลในชุดดำผู้นั้นก็พุ่งเข้าใส่อากุ่ยทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าช่างกล้าหาญยิ่งนัก! รู้ทั้งรู้ว่าข้าคือนักปรุงยาแต่ก็ยังเชิญปรมาจารย์พิษมาอีก หรือพวกเจ้าคิดว่าปรมาจารย์พิษผู้นั้นจะจัดการข้าได้อย่างนั้นหรือ?”
น้ำเสียงที่แหบแห้งเสียงหนึ่งกล่าวขึ้นมาว่า “เพียงแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ที่โชคดีมีพรสวรรค์จนได้รับสมบัติมากมายเพียงนั้นมาก็เท่านั้นเอง! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะสามารถทำลายพิษของข้าได้!”
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าวว่า “ว่านซือเยี่ยน ปรมาจารย์พิษผู้นั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง ส่วนคนอื่น คนของเจ้าเป็นคนจัดการไปก็แล้วกัน!”
ร่างเงาสีม่วงพุ่งทะยานออกไป และเข็มจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถูกปล่อยออกไปในเวลาเดียวกัน
“คิดจะใช้พิษต่อหน้านาง คงอยากตายอย่างนั้นสินะ!”
และว่านซือเยี่ยนก็
