้ด้วย เพียงแต่โชคของอากุ่ยนั้นกลับไม่ค่อยดีเท่าไรนักเท่านั้นเอง
“นี่มันบ้าอะไรกัน? ศิลาค่ายกลของเจ้ามันจะไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว!”
“ไหนจะยังมีภาพค่ายกลเหล่านี้อีก ข้าเรียนรู้มันจนสำเร็จตั้งแต่เจ็ดขวบแล้วด้วยซ้ำ ไร้ประโยชน์นัก!”
“แล้วยังมีนี่…”
เมื่อเปรียบเทียบกับอีกคน ช่างน่าโมโหจริง ๆ สมบัติเหล่านี้ของเขาไม่ควรค่าที่จะอยู่ในสายตาของนายท่านผู้นี้เลย
เขาถูกสิ่งไร้ค่าเหล่านี้โจมตีจนอยากจะกระอักเลือดออกมาอยู่แล้ว หลังจากนั้นอากุ่ยก็กล่าวว่า “ข้าไปศึกษาค่ายกลนั้นเพื่อเอามาจัดการกับเจ้าต่อดีกว่า”
คนที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับคนของว่านซือเยี่ยนเหล่านั้นต่างชะงักงันไป และต้องรู้ว่าปรมาจารย์ค่ายกลและปรมาจารย์พิษนั้นเป็นกุญแจสำคัญในการเอาชนะของพวกเขาในคราวนี้
มิเช่นนั้นหากอาศัยเพียงความสามารถของพวกเขาเหล่านี้ ก็คงไม่มีทางที่จะทำอะไรว่านซือเยี่ยนได้เป็นแน่
และพวกเขาก็ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ด้วยความพยายามเพียงครู่เดียว ไพ่ตายทั้งสองใบนั้นของพวกเขาก็ถูกคนจัดการจนต้องคุกเข่าอ้อนวอนร้องขอความเมตตาไปเสียแล้ว
นี่มันบ้าไปแล้วจริง ๆ