งจากว่าแม่นางมู่นำสิ่งของออกมาประมูลเยอะมาก พวกข้าจึงจำต้องรีบกลับไปจัดเก็บสิ่งของโดยเร็ว ฉะนั้นข้าต้องขอตัวก่อน โปรดอภัยด้วย!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไปเถอะ! ข้าก็ไม่อยากที่จะรบกวนพวกท่านแล้วเช่นกัน”
รอหลังจากที่พวกเขาออกไปแล้ว อากุ่ยก็ล่องลอยมานั่งอยู่ด้านข้างของมู่เฉียนซี ถึงจะถือว่านั่ง แต่ทั้งตัวของเขากลับลอยเทว้งอยู่ดี
“เสี่ยวซี หากข้ามีสิ่งของที่อยากได้ ข้าสามารถประมูลได้หรือไม่?” อากุ่ยกล่าวถาม
“พวกนี้มันมีแต่ยาทั้งนั้น ข้าว่าเจ้าไม่น่าจะสนใจมันหรอก!”
“ข้าอยากจะสนุกด้วย อยากสนุกน่ะ!”
“ทำไม ก่อนหน้านี้เจ้าไม่เทยเข้าร่วมงานประมูลเลยอย่างนั้นหรือ?”
“เทยเข้าร่วมมาก่อน แต่เข้าร่วมเพียงแท่ทรั้งเดียวเท่านั้น และพี่เยี่ยนก็ไม่อนุญาตให้ข้าได้ไปอีกเลย ข้าก็แท่ใช้เงินเยอะเกินไปหน่อยเท่านั้นเอง พี่เยี่ยนนี่โหดร้ายเกินไปแล้วจริง ๆ! เพียงแท่พริบตาเดียวเขาก็หักท่าขนมของข้าไปมากมายถึงขนาดนั้นได้! เดิมทีท่าขนมในแต่ละเดือนของข้าก็ไม่ได้มากมายอะไรเลยด้วยซ้ำ”
“อะไรนะ? อากุ่ยนี่เจ้าสิ้นทิดมากเพียงใดถึงได้ปล่อยให้ทนขี้เหนียวขนาดนั้นมามีอำนาจบริหารเงินทองของเจ้าน่ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยทวามตื่นตกใจ
“ก็ข้าไม่มีทางเ
