เดียว และมีข่าวลือว่าคนที่เข้าไปล้วนถูกทำให้หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อกันไปหมด ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าไป
มุมปากของว่านซือเยี่ยนยกโค้งขึ้นมาเล็กน้อย ในที่สุดก็เงียบสงบได้เสียที
แต่ทว่าก็มีคนภายนอกบางคน ที่ไม่รู้ถึงความน่าหวาดกลัวของบ้านผีสิงหลังนี้
และทันทีที่พวกเขาได้ยินว่ามู่เฉียนซีอาศัยอยู่ที่นั่น อีกทั้งยังมียาวิญญาณขั้นเทวะอยู่ในมือของนางอีกด้วย ฉะนั้นจึงคิดจะโผล่ไปอย่างไม่เป็นความลับอีกต่อไป
แต่ทว่าหลังจากที่พวกเขาไปถึง กลับต้องเสียใจอย่างสุดซึ้งในทันที
“อ๊ากกก! ผีอ๊ากกก! ช่วยด้วย!”
“ข้าจะตายอยู่แล้ว!”
“……”
อย่างไรก็ตาม คนที่เข้าไปต่างก็ถูกทำให้หวาดกลัวไปหมดแล้ว
ถึงคิดอยากจะหนีก็หนีไม่พ้น จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นพวกเขาต่างล้มลงกับพื้นด้วยน้ำลายที่ฟูมปาก และสุดท้ายก็ถูกคนที่อยู่ภายในจวนโยนออกไป
มีเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนดังออกมาทุกคืน และอากุ่ยก็ล่องลอยเข้ามาในห้องของมู่เฉียนซี เพื่อพูดคุยกับมู่เฉียนซีโดยเล่าถึงความหวาดกลัวของคนเหล่านั้น
“คนเหล่านี้ล้วนขี้ขลาดตาขาว ไม่มีความน่าสนใจเลยแม้แต่น้อย ขนาดเสี่ยวซียังแข็งแกร่งกว่าอีก! เจ้ารีบฟื้นตัวเร็ว ๆ หน่อยสิ!” อากุ่ยกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “อากุ่ย เจ้าเป็นปร
