มาจารย์ค่ายกลอย่างนั้นหรือ?”
“ฮะ! ข้าไม่ใช่ปรมาจารย์ค่ายกลหรอก! ข้าเป็นเพียงแค่วิญญาณหนุ่มงดงามผู้โดดเดี่ยวและเบื่อหน่ายตนหนี่งเท่านั้น” อากุ่ยจ้องมองไปทางมู่เฉียนซี และกล่าวขึ้นมาอย่างจริงใจเป็นอย่างมาก
เจ้าหมอนี่แสร้งทำเป็นวิญญาณ จนตนเองกลายเป็นวิญญาณไปจริง ๆ แล้วสินะ!
หลังจากที่อยู่มาหลายวัน มู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าการอยู่ที่นี่นั้นค่อนข้างดีเลยทีเดียว
เนื่องจากว่าไม่มีคนมาก่อกวนนาง มันจึงทำให้นางพักผ่อนได้อย่างสงบสุข
ในตอนที่มู่เฉียนซีฟื้นตัวเรียบร้อยแล้ว อากุ่ยก็แทบรอที่จะมาหามู่เฉียนซีไม่ไหวอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าสามารถสร้างฉากสุดสยองขวัญที่ข้าจิตนาการให้ปรากฏขึ้นมาได้ อีกทั้งยังสามารถทำให้ปรากฏอยู่ตรงหน้าผู้อื่นได้ด้วยใช่หรือไม่?”
“เรื่องเล็กน้อย!”
“เช่นนั้นพวกเราไปลากว่านซือเยี่ยนมาเล่นด้วยกันเถอะ! เพราะข้ามีฉากน่ากลัวมากมายที่อยากจะให้เขาได้เห็นสักหน่อย!”
อากุ่ยยิ้มจนดวงตาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว และจากนั้นก็กว่าวอย่างตื่นเต้นว่า “เอาสิ ๆ!”
ด้วยเหตุนี้ ว่านซือเยี่ยนจึงได้ถูกมู่เฉียนซีและอากุ่ยหลอกเข้าจนได้
สิ่งที่มู่เฉียนซีทำให้เขาได้เห็นนั้น แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องที่น่าตื่นตกใจจนต้องป
