แผ่นหลังของเขาที่รีบร้อนจากไป พลันแสยะยิ้มขึ้นมาพลางกล่าวว่า “ไหนบอกว่าชินแล้ว นี่มันก็ยังทำให้เจ้ากลัวได้เหมือนเดิมเลยนะไอ้หนู!”
ตอนนี้มู่เฉียนซีคุ้นเคยกับการอาศัยอยู่ในบ้านผีสิงแล้ว นอกจากอากุ่ยจะมีงานอดิเรกที่แปลกประหลาดอย่างการชอบทำให้คนต้องใจกลัวผีแล้ว นิสัยของเขายังน่ารักกว่าเจ้าคนขี้เหนียวอย่างว่านซือเยี่ยนผู้นั้นเสียอีก
ในตอนที่ว่านซือเยี่ยนบอกพวกเขาว่ามู่เฉียนซีฟื้นตัวแล้ว งานประมูลของเกาะว่านฉงก็ได้เตรียมพร้อมที่จะเริ่มต้นแล้ว ดังนั้นทุกคนจึงต่างก็ดีใจขึ้นมาทันที
และจดหมายเชิญฉบับหนึ่งก็ได้ถูกส่งมาถึงคฤหาสน์ผีสิงโยวหมิง ซึ่งมันได้ถูกนำมาส่งในเวลากลางวัน เพราะไม่มีผู้ใดกล้าที่จะมาในเวลากลางคืนนั่นเอง
ในตอนกลางวันสถานที่แห่งนี้ดูปกติเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังมีสาวใช้ที่อ่อนโยนมาเชิญเด็กส่งสารให้เข้าไปส่งจดหมายอีกด้วย “เชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะ ข้าน้อยจะไปเชิญท่านมู่มาให้เองเจ้าค่ะ”
“ไม่รีบร้อน ๆ หากท่านมู่กำลังยุ่งอยู่ละก็ จะให้ข้ารออยู่ที่นี่ก่อนก็ได้”
ตอนนี้ฝ่ามือของเขานั้นเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ต้องรู้ว่าท่านมู่ผู้นี้เป็นถึงอัจฉริยะที่พิชิตหอโอสถว่านฉงไปถึงหนึ่งพันเก้าชั้นเชียวนะ! และยังทำลาย
