การที่จะกลายเป็นนักปรุงยาขั้นเทวะได้ภายในอายุร้อยปีนั้นเป็นเรื่องที่ยากเกินไป และทั่วแดนซวนเทียนก็มีนักปรุงยาขั้นเทวะเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้น อีกทั้งยังเป็นสัตว์ประหลาดเก่าแก่ที่มีอายุมากกว่าหมื่นปีทั้งนั้นอีกด้วย
นี่ไม่ใช่สิ่งที่มีพรสวรรค์เพียงอย่างเดียวก็จะเพียงพอ แต่มันยังจำเป็นที่จะต้องใช้เวลาในการสั่งสม ทั้งต้องผ่านการฝึกฝนครั้งแล้วครั้งเล่าถึงจะสำเร็จได้
และในตอนที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น มู่เฉียนซีก็ไต่ขึ้นไปได้อีกชั้นแล้ว
“อ๊ากกก! อาจารย์ของเจ้าคือผู้ใดกันแน่?” ทุกครั้งที่มู่เฉียนซีแสดงความสามารถอันยอดเยี่ยมออกมา หอโอสถว่านฉงก็มักจะโผล่พรวดออกมาพร้อมกับความไม่พอใจที่ถูกเมินเฉยใส่
เมื่อบุกทะลวงตรงขึ้นไปเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีก็เริ่มที่จะเบื่อหน่ายแล้วเช่นกัน ดังนั้นทันทีที่หอโอสถว่านฉงเริ่มพูด มู่เฉียนซีก็หันมาสนใจมันแทน
นางกล่าวว่า “อาจารย์ของข้ามีชื่อว่านิรันดร์จริง ๆ ข้าไม่ได้โกหกเจ้า นอกจากนี้เขายังมีชื่อเสียงที่โด่งดังเป็นอย่างมาก เจ้าไม่กลัวว่าหากข้าบอกเจ้าไป แล้วหอคอยอย่างเจ้าจะถล่มลงมาอย่างนั้นหรือ? ฉะนั้นข้าเลยรู้สึกว่าไม่ทำให้เจ้ากลัวจะดีกว่า”
“อย่างไรเสียข้าก็มาถึงขั้นนี้แล้ว และข้า
